lunes, 18 de junio de 2018

ODA A INÉS

E segue a primavera poética cunha Oda á profe Inés.


UN POEMA PARA TANIA


Ao noso alumnado sáelle a poesía polas venas esta primavera. De mostra, un poema de Juan José Pequeño Pena, de 1º ESO B, dedicado á súa nai.


miércoles, 6 de junio de 2018

"MI HERMANA VIVE SOBRE LA REPISA DE LA CHIMENEA":PREXUÍZOS, XENOFOBIA, EGOÍSMO E MORTE


Foi a última xuntanza do club de lectura junior deste curso e, como é tradición, houbo bombóns e pouca asistencia (pero moi escollida, iso si); está claro que as angustias de maio e xuño fan o seu efecto tamén entre xs nosxs lectorxs. Pero, malia sermos poucxs, o debate foi intenso e interesante a partes iguais. 
Esta obra de Annabel Pitcher recrea, baixo o punto de vista dun neno de dez anos, as consecuencias da morte da súa irmá nun atentado terrorista en Londres cinco anos atrás. O proceso de dó supuxo a ruptura dunha estrutura familiar que Jamie, o protagonista, ten a esperanza de que se poida arranxar. 
A primeira sorpresa é o pouco que lles gusta esa narración en primeira persoa que usa o estilo indirecto libre. A segunda, que o personaxe preferido, no que máis se centraron, non foi o do rapaz protagonista da historia, senón o da irmá, Jas, que carga con todo o peso dunha familia doente na que todos os membros escapan da realidade, cadaquén ao seu xeito. E entre as fuxidas da realidade, a máis denostada é a da nai, que, superada pola dor, só é capaz de refuxiarse no seu egoísmo. Falamos tamén de se está ben ou non poñerlle cornos á túa parella.
Chamou a atención que apenas se mencionase de maneira expresa a morte, nun libro que xira en torno a este tema, agás, precisamente, no que as nosas lectoras e lectores consideraron que foi un dos momentos máis tristes da obra: a morte do gato, esa "mascota con pelos" como a definiu alguén. E é que isto xa foi chover sobre mollado e chegoulles moi adentro.
Tamén, inevitablemente, acabamos falando de xenofobia (islamofobia, concretamente) e do que iso implica, da relación do protagonista con Sunya, forzada ao comezo porque o único sitio libre na clase estaba ao seu lado. Tamén estivemos de acordo en que os prexuízos de Jamie (como todos) foron aprendidos. Iso si, outros temas tamén importantes na novela, como o acoso escolar, a anorexia... só se comentaron tanxencialmente. É que daba para falar moitas horas, pero nós só tiñamos o noso tempo do mediodía. 
Foi en definitiva, unha charla sumamente produtiva da que rescatamos unha das frases que comentamos:
"La abuela dice: "La gente siempre quiere lo que no puede tener". Papá quiere que Rose esté viva y que Jas tenga diez años. Yo tengo la edad que él quiere, pero soy chico. Jas es chica, pero no tiene la edad que él quiere. Rose es chica y tiene la edad que él quiere. Pero está muerta. Hay gente que nunca está satisfecha".
Nada máis que engadir.



CARLOS NEGRO: MOTORES QUE ROXEN, BARBIES EN GAIOLAS E CORVO



O 10 de maio tivemos a sorte de contar no club de lectura coa visita de Carlos Negro. Levabamos tres anos intentando que viñera, pero era difícil atopar as datas. Por iso nos fixo tanta ilusión telo por fin connosco. Xunto ao club de lectura, convidamos á biblioteca a algún alumnado máis de 3º de ESO. 
Carlos Negro, que ademais de ser escritor tamén é profe, sabe moi ben como presentarse ante o seu público, e gañounos a todxs non só cos poemas recitados, senón coa posta en escena de coches con banda sonora, barbies pechadas en gaiolas e, sobre todo, coa magnífica Corvo, que nos roubou o corazón. E, para rematar, esa onza de chocolate inspirada en Kirmen Uribe e que sintetiza o que é un poema: "algo pequeno, escuro e doce".
"Makinaria" e "Penúltimas tendencias" son as dúas obras que o noso alumnado leu e centrouse nelas, pero tamén nos recitou poemas doutros autores. O que máis nos gusta destas obras é, ademais da visión fresca que nos ofrece da poesía, que nos pon diante das narices a realidade dxs nosxs adolescentes.
E, por certo, este ano concedéronlle a Carlos Negro o premio dos Clubs de Lectura por ser o autor máis lido polas lectoras e lectores que os conformamos. Enhoraboa por tan merecido premio!!!











UN CUARTO DE SEU - TEATRO



O último libro proposto para o club de lectura senior é "Un cuarto de seu" de Virginia Woolf. A proposta de Isabel Cascante, arriscámonos co ensaio, un xénero moi pouco habitual nos club de lectura. E aproveitamos que no teatro Afundación de Vigo representaban o 2 de maio unha versión desta obra interpretada por Clara Sanchís. Alá fomos algunhas das profes. Foi unha mágoa que as nosas alumnas non puideran asistir porque estaban inmersas en plenos exames finais. 


O ensaio "Un cuarto de seu" publicouse por primeira vez en 1929, baseado en varios relatorios que Virginia Woolf levou a cabo o ano anterior nalgúns dos colleges femininos de Cambridge sobre o tema das mulleres e a literatura. A representación teatral centrouse no momento en que a escritora ofrece unha conferencia chea de palabras mordaces e irónicas a unhas estudantes. Nela exponlles o seu descubrimento: para dedicarse á literatura, unha muller precisa cartos e un cuarto propio. Esta falsa conferencia é, en palabras da directora, María Ruiz, "unha experiencia imaxinaria, vívida e humorística... no momento mesmo no que está acontecendo a maior revolución social de todos os tempos: a igualdade de homes e mulleres ante a lei".