martes, 3 de julio de 2018

UN CUARTO DE SEU: ULTIMA XUNTANZA DO CLUB DE LECTURA



A última lectura deste curso levounos ata Virginia Woolf por petición explícita dunha das nosas máis voraces lectoras, Isabel, que tiña moitas ganas de meterlle man a este ensaio da escritora británica. E, por suposto, o resto de nós seguímola na aventura de descubrir por que a autora consideraba imprescindible ten un cuarto propio (o que vén sendo independencia económica) para poder desenvolver a creación literaria. 
Aproveitamos que o teatro Afundación de Vigo trouxo unha representación desta obra o pasado 2 de maio interpretada por Clara Sanchís e alá fomos algunhas das profes.
A charla de onte deunos xogo para falar de feminismo e de machismo ("hai xente que é machista e non o sabe"), de Lorca e dos seus "Seis poemas galegos" e da relación deste con Blanco-Amor... e acabamos falando de cores, concretamento do rosa e do azul. Para a miña sorpresa, non sempre o primeiro se asociou ás nenas e o segundo aos nenos. De feito, antes considerábase que o rosa era unha cor forte e decidida (axeitada para nenos) mentres que o azul era máis refinado e delicado (e daquela apropiado para as nenas). Parece que foi durante os conflictos bélicos do século XX, onde os soldados empezaron a usar uniformes azuis, cando mudaron as tornas e empezamos a asociar esta cor a valores como a forza ou o heroísmo. Curioso... o moito que se aprende nos clubs de lectura.
Sorprendeunos o adiantado ao seu tempo que é o discurso de Virginia Woolf e como determina a ideoloxía que sustenta o patriarcado: "De aí a enorme importancia que ten para un patriarca, que debe conquistar, que debe gobernar, o crer que un gran número de persoas, a metade da especie humana, son por natureza inferiores a el. Debe de ser, en realidade, unha das fontes máis importante do seu poder. (...) Por iso, tanto Napoleón coma Mussolini insisten tan marcadamente na inferioridade das mulleres, xa que se elas non fosen inferiores, eles cesarían de agrandarse".

E para rematar, Paco regalounos a todas un talismán, un ollo de boi ou ollomán, que en realidade é un opérculo dun múrice; é dicir, a válvula ou tapa dun caracol mariño. Disque pode repeler o mal de ollo e que a súa estrutura está relacionada co número áureo e a divina proporción. Non podiamos ter un mello regalo de despedida. 




domingo, 1 de julio de 2018

DESPEDIDA DO CLUB DE MANGA: EXCURSIÓN AO ESKAPARK



Por fin este xoves 28 de xuño fixemos a saída que lles tiña prometida aos meus mangas dende o curso pasado. Quedamos no instituto ás nove da mañá e alá fomos ao Eskapark de Vigo. Divídimos en catro grupos e cada un asumiu un reto diferente: tiñan que saír da estancia na que estaban pechados antes de que se cumprise o límite de tempo (60 minutos). Para conseguilo, era preciso colaborar entre todos para ir resolvendo as pistas que se lles ían proporcionando. 
Os xogos nos que participamos foron:
Alkatraz é xogo de fuga no que a misión era escapar do cárcere. Había dous niveis: o Classic (vestidos co traxe a raias) e o Guantánamo (de laranxa). 
En 9º pasaxe houbo que resolver o misterio da desaparición dunha nena, María, entrando na casa do principal sospeitoso.
E en 4º Elemento entramos no piso do famoso arqueólogo Indiana Jones para descubrir que foi o que pasou cos restos desaparecidos do Apóstolo Santiago. 
En fin, velaquí as probas da aventura.





































CONCERTO NA BIBLIOTECA: SU GARRIDO




Este ano a despedida do club de lectura foi todo un luxo. Convidounos Normalización Lingüística (grazas Brais e Iria!!!) a un concerto na nosa biblioteca de Su Garrido Pombo, cantante, músico e compositora galega. Emocionounos coa súa música e coas súas palabras. Explicounos por que escolleu Galicia para asentarse antes de cantar Quedo a vivir aquí; as circunstancias do poema de Jaime Gil de Biedma, A una mujer joven separada; tamén nos contou por que Pasa la vida e das que Camiñan descalzas polas rochas. E moitas cancións máis... Falounos de mulleres, de emocións e da vida. E quedamos todxs abraiadxs coa súa voz e coa súa presencia.